wierzący, wierny
An die Existenz von etwas oder an eine religiöse Wahrheit überzeugt sein.
Być przekonanym o istnieniu czegoś lub o prawdziwości jakiejś prawdy religijnej.
-
Er ist ein glaubender Mensch.— Jest człowiekiem wierzącym.
-
Die glaubende Gemeinde versammelte sich.— Wierząca wspólnota się zebrała.
-
Sie blieb zeitlebens glaubend.— Pozostała wierząca przez całe życie.
-
Er ist ein an Gott glaubender Mensch.— Jest człowiekiem wierzącym w Boga.