izolowany, oddzielony
Von der Umgebung räumlich oder physisch getrennt oder abgeschirmt.
Oddzielone lub odgrodzone od otoczenia przestrzennie lub fizycznie.
-
Das Haus liegt sehr isoliert im Wald.— Dom stoi bardzo odosobniony w lesie.
-
Er lebt in einer isolierten Lage.— Mieszka w odosobnionym miejscu.
-
Nach der Diagnose lebte er wochenlang isoliert von seiner Familie.— Po postawieniu diagnozy przez kilka tygodni żył w izolacji od swojej rodziny.
Синонимы
Антонимы