grzechoczące, klekoczące
Ein lautes, unregelmäßiges Geräusch erzeugend, das an das Schlagen oder Klappern von harten Gegenständen erinnert.
Wytwarzający głośny, nieregularny dźwięk przypominający uderzanie lub stukanie twardych przedmiotów.
-
Ich hörte ein klapperndes Geräusch im Flur.— Usłyszał stukający dźwięk na korytarzu.
-
Die alten Fenster sind sehr klappernd.— Stare okna bardzo hałasują.
-
Ein klappernder Wagen fuhr die Straße entlang.— Dudniący wóz jechał drogą.
Антонимы