klapperig

[ˈklapəʁɪç]

По слогам klap|pe|rig

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

klapperig

Komparativ

klapperiger

Superlativ

am klapperigsten

§Значения

niestabilny, chwiejny, kruchy

Instabil, wackelig oder in einem schlechten, reparaturbedürftigen Zustand.

Niestabilny, chwiejny lub w złym stanie wymagającym naprawy.

разговорное

Der alte Stuhl ist sehr klapperig.

— Stary krzesło jest bardzo rozklekotane.
Ich fahre kein klapperiges Auto mehr.

— Już nie jeżdżę rozklekotanym samochodem.

Синонимы

Антонимы

trzeszczący, klekoczący

Geräuschvoll, klappernd oder mit einem metallischen/hölzernen Klappern verbunden.

Hałaśliwy, stukający lub wiążący się ze metalicznym/drewnianym stukotem.

нейтральное

Die klapperige Maschine macht laute Geräusche.

— Ta rozklekotana maszyna wydaje głośne dźwięki.
Das Geräusch der klapperigen Teile war nervig.

— Hałas wydawany przez trzeszczące części był irytujący.

§Однокоренные

§Связанные слова