dışarı atılmış, kovulmuş
Aus einer Gruppe, einem Ort oder einer Position gewaltsam oder formell entfernt.
Bir gruptan, yerden veya konumdan zorla ya da resmi olarak çıkarılmak.
☞ ‘rauswerfen’ fiilinin II. participi sıfat olarak kullanılmıştır.
-
Er ist aus der Gruppe rausgeworfen.— Gruptan atıldı.
-
Der rausgeworfene Spieler darf nicht mitspielen.— Diskalifiye edilen oyuncu oynamaya hakkı yoktur.
-
Sie fühlte sich wie ein rausgeworfener Gast.— Kendini dışarı atılmış bir misafir gibi hissediyordu.
Синонимы
Антонимы