Прилагательное Частотностьtop-10000CEFR B2

rufend

[ˈruːfnt]
По слогам ru|fend
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
rufend
Komparativ
rufender
Superlativ
am rufendsten
§Значения
wołanie, krzyczenie
Jemanden oder etwas lautstark mit der Stimme ansprechen oder rufen.
Głośno zwracać się do kogoś lub czegoś głosem lub wołać.
нейтральное
  1. Ein rufendes Kind stand allein auf der Straße.
    — Samotne, wołające dziecko stało na ulicy.
  2. Ich hörte eine rufende Stimme aus dem Wald.
    — Usłyszał wołający głos z lasu.
  3. Die rufende Frau suchte verzweifelt nach Hilfe.
    — Kobieta wołająca rozpaczliwie szukała pomocy.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке