Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

twingen

[ˈtᴠɪŋən]
По слогам twin|gen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
jdn. zu etw. twingen A— zmusić kogoś do czegoś.
„Man kann ihn nicht zu einem Geständnis twingen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
twingen
Präteritum
twingte
Partizip II
hat getwingt
§Значения
zmuszać, przymuszać
Jemanden durch Gewalt oder Druck zu etwas zwingen.
Zmuszać kogoś do czegoś siłą lub przymusem.
нейтральное
  1. Die Soldaten twingten den Gefangenen zur Aussage.
    — Żołnierze zmusili więźnia do zeznań.
  2. Die Richter twingten den Zeugen zur Wahrheit.
    — Sędziowie zmusili świadka do mówienia prawdy.
Синонимы
zwingen·nötigen·erzwingen
zmuszać się, przymuszać się
Sich mühsam zu einer Handlung überwinden oder sich selbst dazu drängen.
Z trudem zmusić się do jakiegoś działania lub nakłonić samemu siebie do tego.
возвышенное
☞ Przeważnie używane w sensie zwrotnym: zmuszać się do czegoś.
  1. Er twingt sich jeden Morgen dazu, früh aufzustehen.
    — Każdego ranka zmusza się do tego, by wstawać wcześnie.
  2. Sie twingt sich dazu, trotz der Kälte spazieren zu gehen.
    — Zmusza się do spaceru, mimo zimna.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich twinge
du twingst
er/sie/es twingt
wir twingen
ihr twingt
sie/Sie twingen
Präteritum претеритум
ich twingte
du twingtest
er/sie/es twingte
wir twingten
ihr twingtet
sie/Sie twingten
Imperativ императив
—
twinge (du)
—
twingen wir
twingt (ihr)
twingen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich twinge
du twingest
er/sie/es twinge
wir twingen
ihr twinget
sie/Sie twingen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich twingte
du twingtest
er/sie/es twingte
wir twingten
ihr twingtet
sie/Sie twingten
Partizip партицип
twingend Präsens
getwingt Perfekt
Infinitiv инфинитив
twingen
zu twingen
§Однокоренные
derZwang
przymus, przekonanie, nacisk
zwanghaft
kompulsywny, obsesyjny
erzwingen
wymusić, wykręcić
zwanglos
nieformalny, swobodny
§Связанные слова
unterwerfen·dominieren

Сообщить об ошибке