Прилагательное Частотностьtop-10000CEFR C1

urteilend

[ˈuːɐ̯ˌtaɪ̯lənt]
По слогам ur|tei|lend
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
urteilend
Komparativ
urteilender
Superlativ
am urteilendsten
§Значения
oceniający, zdolny do oceny
Die Fähigkeit besitzend, eine Bewertung oder ein Urteil über etwas abzugeben.
Posiadający zdolność do wydawania oceny lub sądu na temat czegoś.
нейтральное
  1. Er ist ein sehr urteilender Mensch in dieser Sache.
    — W tej sprawie jest osobą bardzo skłonną do osądzania.
  2. Die urteilende Instanz prüfte den Fall genau.
    — Organ rozpatrujący dokładnie zbadał tę sprawę.
Синонимы
Антонимы
osądzający, krytyczny
Kritisch oder wertend gegenüber anderen Personen oder Sachverhalten auftretend.
Wyrażający krytyczny lub oceniający stosunek wobec innych osób lub sytuacji.
нейтральное
  1. Bitte sei nicht so urteilend gegenüber anderen.
    — Proszę, nie bądź tak surowy w osądach wobec innych.
  2. Ihr Blick war streng und urteilend.
    — Jej spojrzenie było surowe i osądzające.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке