Глагол Частотностьtop-25000CEFR B1

zu·ordnen

[ˈtsuːˌɔʁdnən]
По слогам zu|ord|nen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdm./etw. etwas zuordnen A— przyporządkowywać coś komuś/do czegoś
„Der Lehrer ordnet den Begriffen die richtige Definition zu."
zu etwas zuordnen D— przyporządkować coś do czegoś
„Man kann diese Farbe zu einer bestimmten Jahreszeit zuordnen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
zuordnen
Präteritum
ordnete zu
Partizip II
hat zugeordnet
§Значения
przypisać, sklasyfikować
Etwas einer bestimmten Kategorie, Gruppe oder einem System zuweisen.
Przypisać coś do określonej kategorii, grupy lub systemu.
нейтральное
  1. Wir müssen die Dateien einem Ordner zuordnen.
    — Musimy przypisać pliki do folderu.
  2. Die Forscher haben die Proben einer Gruppe zugeordnet.
    — Badacze przyporządkowali próbki do odpowiedniej grupy.
przypisywać, kojarzyć
Eine Person oder Sache einer bestimmten Gruppe oder einem Merkmal zuschreiben.
Przypisać osobę lub rzecz do określonej grupy lub cechy.
нейтральное
  1. Man kann ihm diesen Stil nicht einfach zuordnen.
    — Nie można po prostu przypisać mu tego stylu.
  2. Sie hat die Aussage einer bestimmten Person zugeordnet.
    — Przyporządkowała wypowiedź konkretnej osoby.
Антонимы
mapować, przyporządkowywać
In der Mathematik oder Logik eine Beziehung zwischen Elementen herstellen.
W matematyce lub logice należy ustanowić relację między elementami.
терминологическое
  1. Die Funktion ordnet jedem Element einen Wert zu.
    — Funkcja przyporządkowuje każdemu elementowi określoną wartość.
przypisać/przydzielić do
Etwas einer anderen Sache sachlich zuweisen, wobei die Zielgröße mit 'zu' angeschlossen wird.
Rzeczowo przypisać coś do innej rzeczy, przy czym cel przypisania łączy się za pomocą „zu”.
  1. Man kann diese Farbe zu einer bestimmten Jahreszeit zuordnen.
    — Tę barwę można przypisać do określonej pory roku.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich ordne zu
du ordnest zu
er/sie/es ordnet zu
wir ordnen zu
ihr ordnet zu
sie/Sie ordnen zu
Präteritum претеритум
ich ordnete zu
du ordnetest zu
er/sie/es ordnete zu
wir ordneten zu
ihr ordnetet zu
sie/Sie ordneten zu
Imperativ императив
ordne (du) zu
ordnen wir zu
ordnet (ihr) zu
ordnen Sie zu
Konjunktiv I конъюнктив I
ich ordne zu
du ordnetest zu
er/sie/es ordne zu
wir ordnen zu
ihr ordnet zu
sie/Sie ordnen zu
Konjunktiv II конъюнктив II
ich ordnete zu
du ordnetest zu
er/sie/es ordnete zu
wir ordneten zu
ihr ordnetet zu
sie/Sie ordneten zu
Partizip партицип
zuordnend Präsens
zugeordnet Perfekt
Infinitiv инфинитив
zuordnen
zuzuordnen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке