Перевод
Интерфейс
Существительное Частотностьtop-5000CEFR B1
der

Befehl

[bəˈfeːl]
По слогам be|fehl
§ Грамматика
Genitiv
des Befehls
Plural
die Befehle
§Значения
rozkaz, polecenie
Eine verbindliche Anweisung oder ein Befehl, der die Ausführung einer Handlung erzwingt.
Wiążąca instrukcja lub rozkaz, który wymusza wykonanie czynności.
нейтральное
  1. Der Soldat befolgte den Befehl sofort.
    — Żołnierz natychmiast wykonał rozkaz.
  2. Er gab einen strengen Befehl an die Truppe.
    — Wydał wojsku surowy rozkaz.
Синонимы
dieAnordnung·derBefehlshaber·dasDiktat
rozkaz, władza
Die Autorität oder die Stellung eines Vorgesetzten über Untergebenen.
Autorytet lub pozycja przełożonego wobec podwładnych.
нейтральное
  1. Sie hat den Befehl über die gesamte Einheit.
    — Ona dowodzi całą jednostką.
  2. Wer hat hier den Befehl?
    — Kto tu wydaje rozkazy?
Синонимы
derBefehlshaber·derKommandant
władza, panowanie
Die Kontrolle oder Herrschaft über eine Gruppe von Menschen oder ein Gebiet.
Kontrola lub władza nad grupą ludzi lub terytorium.
возвышенное
  1. Er hat den Befehl über die Meere.
    — On dowodzi na morzach.
  2. Sie kämpften um den Befehl über das Land.
    — Walczyli o władzę nad krajem.
§Идиомы
§Однокоренные
befehlen
rozkazywać
befehlsvoll
władczy, autorytatywny
befehlig
dowódczy, autorytatywny
befehligen
powierzyć, zlecić
§Связанные слова
dieAutorität·derGehorsam·dieDisziplin

Сообщить об ошибке