uygunsuz, yakışıksız
In einer Weise, die moralische oder gesellschaftliche Anstandsregeln verletzt; unanständig.
Ahlaki veya toplumsal görgü kurallarını ihlal eden bir şekilde; uygunsuz.
-
Sein Verhalten war absolut abständig.— Davranışları tamamen uygunsuzdu.
-
Sie machte eine abständige Bemerkung.— O, alakasız bir yorum yaptı.
Синонимы
Антонимы