Глагол Частотностьtop-25000CEFR A2

ab·stellen

[ˈapˌʃtɛlən]
По слогам ab|stel|len
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas abstellen A— bir şeyi bırakmak
„Er stellte das Glas auf den Tisch."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
abstellen
Präteritum
stellte ab
Partizip II
hat abgestellt
§Значения
kapatmak
Etwas (ein Gerät, eine Maschine) ausschalten oder die Zufuhr von etwas (Wasser, Gas) unterbrechen.
Bir şeyi (bir cihazı, bir makineyi) kapatmak veya bir şeyin (su, gaz) akışını kesmek.
нейтральное
  1. Bitte stellen Sie den Motor sofort ab.
    — Lütfen motoru hemen durdurun.
  2. Er hat das Wasser für die Reparatur abgestellt.
    — Onarım için suyu kapatmıştı.
Синонимы
Антонимы
bırakmak, yerleştirmek
Einen Gegenstand an einen bestimmten Ort stellen oder platzieren.
Bir nesneyi belirli bir yere koymak veya yerleştirmek.
нейтральное
  1. Ich stelle die Vase auf den Tisch ab.
    — Vazoyu masanın üzerine bırakıyorum.
  2. Sie hat den Koffer im Flur abgestellt.
    — Valizi koridorda bıraktı.
durdurmak, kesmek
Eine Tätigkeit oder einen Prozess beenden oder einstellen.
Bir faaliyeti veya süreci sonlandırmak ya da durdurmak.
нейтральное
☞ Genellikle ‘bir şeyi durdurmak’ veya ‘kesmek’ anlamında kullanılır.
  1. Die Firma hat die Produktion abgestellt.
    — Şirket üretimi durdurdu.
  2. Man muss diese Praxis dringend abstellen.
    — Bu uygulamadan acilen vazgeçilmelidir.
gidermek, ortadan kaldırmak
Einen Mangel oder eine Störung beseitigen oder beheben.
Bir eksikliği veya bozukluğu ortadan kaldırmak ya da düzeltmek.
возвышенное терминологическое
  1. Der Mangel konnte schnell abgestellt werden.
    — Eksiklik hızla giderilebildi.
  2. Wir müssen die Ursache des Fehlers abstellen.
    — Hatanın nedenini ortadan kaldırmamız gerekiyor.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich stelle ab
du stellst ab
er/sie/es stellt ab
wir stellen ab
ihr stellt ab
sie/Sie stellen ab
Präteritum претеритум
ich stellte ab
du stelltest ab
er/sie/es stellte ab
wir stellten ab
ihr stelltet ab
sie/Sie stellten ab
Imperativ императив
stell(e) (du) ab
stellen wir ab
stellt (ihr) ab
stellen Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich stelle ab
du stellest ab
er/sie/es stelle ab
wir stellen ab
ihr stellet ab
sie/Sie stellen ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich stellte ab
du stelltest ab
er/sie/es stellte ab
wir stellten ab
ihr stelltet ab
sie/Sie stellten ab
Partizip партицип
abstellend Präsens
abgestellt Perfekt
Infinitiv инфинитив
abstellen
abzustellen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке