Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

an·bitten

[ˈanˌbɪtn̩]
По слогам an|bit|ten
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. um etw. anbitten A— просити когось про щось
„Er bittet sie um Verzeihung an."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
anbitten
Präteritum
bat an
Partizip II
hat angebeten
§Значения
пропонувати, подавати
Jemandem etwas höflich oder förmlich anbieten oder darreichen.
Ввічливо або формально запропонувати комусь щось чи подати комусь щось.
возвышенное
  1. Er bittet den Gast die Speise an.
    — Він пропонує гостю страву.
  2. Der Kellner bittet dem Gast den Wein an.
    — Офіціант пропонує гостю вино.
Синонимы
Антонимы
просити, благати
Um etwas bitten oder eine Bitte vorbringen.
Просити про щось або висловлювати прохання.
возвышенное
☞ Сьогодні вживається рідше, ніж «просити».
  1. Er bittet höflich um eine kleine Hilfe an.
    — Він ввічливо просить про невелику допомогу.
  2. Er bittet seine Nachbarn höflich um eine kleine Hilfe an.
    — Він ввічливо просить своїх сусідів про невелику допомогу.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich bitte an
du bittest an
er/sie/es bittet an
wir bitten an
ihr bittet an
sie/Sie bitten an
Präteritum претеритум
ich bat an
du batest an
er/sie/es bat an
wir baten an
ihr batet an
sie/Sie baten an
Imperativ императив
bitte (du) an
bitten wir an
bittet (ihr) an
bitten Sie an
Konjunktiv I конъюнктив I
ich bitte an
du bittest an
er/sie/es bitte an
wir bitten an
ihr bittet an
sie/Sie bitten an
Konjunktiv II конъюнктив II
ich batte an
du battest an
er/sie/es batte an
wir batten an
ihr battet an
sie/Sie batten an
Partizip партицип
anbittend Präsens
angebeten Perfekt
Infinitiv инфинитив
anbitten
anzubitten
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке