Глагол Частотностьtop-5000CEFR A1

an·rufenanrufen

[ˈanˌʁuːfn̩]
По слогам an|ru|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. anrufen A— kogoś telefonować
„Ich rufe ihn morgen an."
bei jdm. anrufen D— dzwonić do kogoś.
„Sie ruft bei ihrer Mutter an."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
anrufen
Präteritum
rief an
Partizip II
hat angerufen
§Значения
dzwonić
Per Telefon Kontakt mit jemandem aufnehmen.
Nawiązać kontakt z kimś telefonicznie.
нейтральное
  1. Ich rufe dich morgen an.
    — Zadzwonię do ciebie jutro.
  2. Sie hat bei der Firma angerufen.
    — Zadzwoniła do firmy.
  3. Wer hat vorhin angerufen?
    — Kto dzwonił przed chwilą?
Синонимы
Антонимы
odwołać się, wezwać
Eine höhere Instanz (Gericht, Gott) anrufen oder um Hilfe bitten.
Zwrócić się do wyższej instancji (sądu, Boga) lub prosić o pomoc.
возвышенное официальное
☞ Prawniczo lub wyszukanie; rekcja z biernikiem.
  1. Der Anwalt rief das Bundesgericht an.
    — Adwokat zadzwonił do sądu federalnego.
Синонимы
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich rufe an
du rufst an
er/sie/es ruft an
wir rufen an
ihr ruft an
sie/Sie rufen an
Präteritum претеритум
ich rief an
du riefst an
er/sie/es rief an
wir riefen an
ihr rieft an
sie/Sie riefen an
Imperativ императив
ruf(e) (du) an
rufen wir an
ruft (ihr) an
rufen Sie an
Konjunktiv I конъюнктив I
ich rufe an
du rufest an
er/sie/es rufe an
wir rufen an
ihr rufet an
sie/Sie rufen an
Konjunktiv II конъюнктив II
ich riefe an
du riefest an
er/sie/es riefe an
wir riefen an
ihr riefet an
sie/Sie riefen an
Partizip партицип
anrufend Präsens
angerufen Perfekt
Infinitiv инфинитив
anrufen
anzurufen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке