Глагол Частотностьtop-5000CEFR A2

auf·hören

[ˈaʊ̯fˌhøːʁən]
По слогам auf||ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
mit etwas aufhören D— bir şeyle ilgiyi bırakmak
„Du musst mit dem Rauchen aufhören."
aufhören N— durmak
„Der Regen hört endlich auf."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
aufhören
Präteritum
hörte auf
Partizip II
hat aufgehört
§Значения
durmak, sona erdirmek
Eine Tätigkeit oder einen Vorgang beenden oder einstellen.
Bir faaliyeti veya işlemi sonlandırmak veya durdurmak.
нейтральное
  1. Die Produktion hat gestern aufgehört.
    — Üretim dün sona erdi.
  2. Wann wird die Arbeit endlich aufhören?
    — İş ne zaman sona erecek?
Синонимы
Антонимы
vazgeçmek
Aufhören, etwas zu tun; eine Handlung unterlassen.
Bir şey yapmayı bırakmak; bir eylemi gerçekleştirmemek.
нейтральное
☞ Genellikle ‘mit’ edatıyla birlikte kullanılır.
  1. Du musst endlich mit dem Rauchen aufhören.
    — Artık sigarayı bırakmalısın.
  2. Er hat mit dem Lügen aufgehört.
    — Yalan söylemeyi bıraktı.
durmak, azalmak
Ein Zustand oder ein Ereignis endet oder lässt nach.
Bir durum veya olay sona erer ya da azalır.
нейтральное
  1. Der Regen hat endlich aufgehört.
    — Yağmur nihayet durdu.
  2. Der Lärm hört nie auf.
    — Gürültü asla durmuyor.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich höre auf
du hörst auf
er/sie/es hört auf
wir hören auf
ihr hört auf
sie/Sie hören auf
Präteritum претеритум
ich hörte auf
du hörtest auf
er/sie/es hörte auf
wir hörten auf
ihr hörtet auf
sie/Sie hörten auf
Imperativ императив
hör(e) (du) auf
hören wir auf
hört (ihr) auf
hören Sie auf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich höre auf
du hörest auf
er/sie/es höre auf
wir hören auf
ihr höret auf
sie/Sie hören auf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich hörte auf
du hörtest auf
er/sie/es hörte auf
wir hörten auf
ihr hörtet auf
sie/Sie hörten auf
Partizip партицип
aufhörend Präsens
aufgehört Perfekt
Infinitiv инфинитив
aufhören
aufzuhören
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке