вигукуючи, кричачи
Etwas laut oder mit Nachdruck hervorrufend oder lautstark verkündend.
Гучно або з наголосом вигукуючи чи голосно проголошуючи.
-
Der ausrufende Mann wurde von den Nachbarn gehört.— Чоловіка, який кричав, почули сусіди.
-
Sie blieb eine ausrufende Person in der Menge.— Вона залишалася тією, хто вигукував у натовпі.