władczy, autorytatywny
Einen Befehl ausübend, autoritär oder herrisch auftretend.
Wydając rozkazy, zachowując się autorytarnie lub władczo.
-
Er gab ihr einen befehlsvollen Blick.— Rzucił jej rozkazujące spojrzenie.
-
Ihre Stimme klang sehr befehlsvoll.— Jej głos brzmiał bardzo rozkazująco.
-
Der General sprach mit befehlsvollem Ton.— Generał mówił tonem rozkazującym.
Синонимы
Антонимы