Глагол Частотностьtop-10000CEFR B1

blicken

[ˈblɪkn̩]
По слогам bli|cken
◆ Грамматический конструктор
Управление
auf etwas (Akkusativ) blicken A— patrzeć na coś
„Sie blickt auf die alten Fotos."
zu jemandem blicken D— patrzeć na kogoś z nadzieją
„Er blickte hoffnungsvoll zu ihr."
in etwas (Akkusativ) blicken A— wglądać w coś
„Wir blicken in die Zukunft."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
blicken
Präteritum
blickte
Partizip II
hat geblickt
§Значения
patrzeć, wpatrywać się
Mit den Augen in eine bestimmte Richtung schauen.
Patrzeć oczami w określonym kierunku.
нейтральное
  1. Er blickte kurz aus dem Fenster.
    — Spojrzał na chwilę przez okno.
  2. Sie blickte fragend zu mir herüber.
    — Spojrzała na mnie pytająco.
Синонимы
wyglądać (z określonym wyrazem twarzy), prezentować się
Einen bestimmten Ausdruck oder eine bestimmte Stimmung im Gesicht zeigen.
Wyrażać określony wyraz twarzy lub określony nastrój.
возвышенное
  1. Sie blickte streng auf ihn.
    — Spojrzała na niego surowo.
Антонимы
patrzeć w przyszłość z określoną nadzieją lub oczekiwaniem
Übertragen: sich in Gedanken mit der Zukunft beschäftigen und ihr mit einer bestimmten Erwartung oder Haltung entgegensehen.
Wyobrażanie sobie: zajmowanie się w myślach przyszłością oraz oczekiwanie jej z określonymi oczekiwaniami lub postawą.
возвышенное
☞ Często używane metaforycznie.
  1. Wir blicken optimistisch in die Zukunft.
    — Patrzymy w przyszłość z optymizmem.
spoglądać w stronę kogoś
Den Blick in Richtung einer Person richten, oft erwartungsvoll oder hoffnungsvoll.
Skierować wzrok w stronę jakiejś osoby, często z wyczekiwaniem lub nadzieją.
  1. Er blickte hoffnungsvoll zu seiner Mutter.
    — Spojrzał z nadzieją na swoją matkę.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich blicke
du blickst
er/sie/es blickt
wir blicken
ihr blickt
sie/Sie blicken
Präteritum претеритум
ich blickte
du blicktest
er/sie/es blickte
wir blickten
ihr blicktet
sie/Sie blickten
Imperativ императив
blicke (du)
blicken wir
blickt (ihr)
blicken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich blicke
du blickest
er/sie/es blicke
wir blicken
ihr blicket
sie/Sie blicken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich blickte
du blicktest
er/sie/es blickte
wir blickten
ihr blicktet
sie/Sie blickten
Partizip партицип
blickend Präsens
geblickt Perfekt
Infinitiv инфинитив
blicken
zu blicken
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке