Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

dulden

[ˈdʊldn̩]
По слогам dul|den
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas dulden A— щось терпіти
„Er duldet keine Unhöflichkeit."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
dulden
Präteritum
duldete
Partizip II
hat geduldet
§Значения
терпіти, зносити
Etwas Unangenehmes oder Unliebsames ertragen oder über sich ergehen lassen.
Терпіти або змушувати себе переносити щось неприємне чи небажане.
нейтральное
  1. Er musste die ständige Kritik dulden.
    — Він мусив терпіти постійну критику.
  2. Sie hat den Schmerz lange geduldet.
    — Вона довго терпіла біль.
Синонимы
дозволяти, терпіти
Etwas erlauben oder nicht unterbinden, obwohl man es eigentlich nicht gutheißt.
Дозволяти щось або не забороняти, хоча насправді це не схвалюється.
возвышенное официальное
☞ Часто вживається у значенні «не терпіти».
  1. Der Lehrer duldet keinen Unfug im Unterricht.
    — Вчитель не терпить жодних витівок на уроці.
  2. Wir werden dieses Verhalten nicht länger dulden.
    — Ми більше не будемо терпіти таку поведінку.
Антонимы
дозволяти, спричиняти
In der Fachsprache: Etwas (z. B. eine Reaktion) zulassen oder hervorrufen.
У фаховій термінології: дозволяти щось (наприклад, реакцію) або спричиняти його виникнення.
терминологическое
  1. Die chemische Reaktion duldet keine Verunreinigungen.
    — Ця хімічна реакція не терпить домішок.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich dulde
du duldest
er/sie/es duldet
wir dulden
ihr duldet
sie/Sie dulden
Präteritum претеритум
ich duldete
du duldetest
er/sie/es duldete
wir duldeten
ihr duldetet
sie/Sie duldeten
Imperativ императив
dulde (du)
dulden wir
duldet (ihr)
dulden Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich dulde
du duldest
er/sie/es dulde
wir dulden
ihr duldet
sie/Sie dulden
Konjunktiv II конъюнктив II
ich duldete
du duldetest
er/sie/es duldete
wir duldeten
ihr duldetet
sie/Sie duldeten
Partizip партицип
duldend Präsens
geduldet Perfekt
Infinitiv инфинитив
dulden
zu dulden
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке