wybaczalny, usprawiedliwiony
Ein Verhalten oder ein Fehler, der so nicht bestraft oder kritisiert werden muss; akzeptabel.
Zachowanie lub błąd, który nie powinien być karany ani krytykowany; akceptowalny.
-
Sein Fehler war in dieser Situation absolut entschuldigbar.— Jego błąd w tej sytuacji był całkowicie wybaczalny.
-
Das ist ein entschuldigbares Versehen.— To jest wybaczalny przejęzyk.
-
War sein Verhalten wirklich entschuldigbar?— Czy jego zachowanie było naprawdę usprawiedliwione?
Синонимы
Антонимы