fort·pusten

[ˈfɔʁtˌpʊstn̩]

По слогам fort|pus|ten

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas fortpusten A— wywiać coś.

„Der starke Wind konnte die Kerzenflamme fortpusten."

§ Грамматика

Основные формы · правильный · Отделяемая

Infinitiv

fortpusten

Präteritum

pustete fort

Partizip II

hat fortgepustet

§Значения

oddmuchiwać

Etwas mit einem kräftigen Luftstrom wegblasen.

Odpędzić coś silnym strumieniem powietrza.

нейтральное

Er pustet die Krümel vom Tisch fort.

— Otrzepuje okruchy ze stołu.
Ich habe den Staub einfach fortgepustet.

— Po prostu oddmuchiwałem kurz.

Синонимы

wegpusten·verwehen

Антонимы

festhalten

zdmuchnąć, rozwiać

Jemanden oder etwas durch eine starke Kraft (wie Wind oder eine Explosion) wegwehen oder wegschleudern.

Kogoś lub coś zdmuchnąć lub odrzucić pod wpływem silnej siły (np. wiatru lub wybuchu).

нейтральное

☞ Często używane w przenośnym znaczeniu w odniesieniu do gwałtownych wydarzeń.

Der Sturm hat die alte Hütte fortgepustet.

— Burza zdmuchnęła starą chatę.
Die Explosion hat die Trümmer weit fortgepustet.

— Wybuch rozrzucił gruz na dużą odległość.

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	puste	fort
du	pustest	fort
er/sie/es	pustet	fort
wir	pusten	fort
ihr	pustet	fort
sie/Sie	pusten	fort

Präteritum претеритум

ich	pustete	fort
du	pustetest	fort
er/sie/es	pustete	fort
wir	pusteten	fort
ihr	pustetet	fort
sie/Sie	pusteten	fort

Imperativ императив

—
puste	(du)	fort
—
pusten	wir	fort
pustet	(ihr)	fort
pusten	Sie	fort

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	puste	fort
du	pustest	fort
er/sie/es	puste	fort
wir	pusten	fort
ihr	pustet	fort
sie/Sie	pusten	fort

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	pustete	fort
du	pustetest	fort
er/sie/es	pustete	fort
wir	pusteten	fort
ihr	pustetet	fort
sie/Sie	pusteten	fort

Partizip партицип

fortpustend	Präsens
fortgepustet	Perfekt

Infinitiv инфинитив

fortpusten

fortzupusten

§Однокоренные

fort

daleko, już nie ma

§Связанные слова

wehen·blasen·entwehen