Глагол Частотностьtop-25000CEFR A2

kleben

[ˈkleːbn̩]
По слогам kle|ben
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas auf etwas kleben A— bir şeyi bir şeye yapıştırmak
„Er klebt das Foto auf das Blatt."
an etwas kleben D— bir şeye yapışmak
„Der Aufkleber klebt fest an der Flasche."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kleben
Präteritum
klebte
Partizip II
hat geklebt
§Значения
yapıştırmak
Etwas mit einem Klebstoff an einer Oberfläche befestigen.
Bir yüzeye yapıştırıcı ile bir şeyi yapıştırmak.
нейтральное
  1. Er klebt die Fotos in das Album.
    — Fotoğrafları albüme yapıştırıyor.
  2. Ich habe das Poster an die Wand geklebt.
    — Posteri duvara yapıştırdım.
  3. Sie klebte das Etikett auf die Verpackung.
    — Etiketi paketin üzerine yapıştırdı.
Синонимы
yapışmak
An einer Oberfläche haften oder fest sitzen.
Bir yüzeye yapışmak veya orada sabit durmak.
нейтральное
  1. Der Deckel klebt am Glas fest.
    — Kapak, cama sıkıca yapışmış durumda.
  2. Meine Schuhe kleben am Boden.
    — Ayakkabılarım yere yapışmış durumda.
Антонимы
yapışmak, sıkıca tutunmak
Sich sehr eng an etwas halten oder irgendwo fest sitzen (oft übertragen).
Bir şeye çok sıkı sıkıya bağlı kalmak veya bir yerde sıkışıp kalmak (genellikle mecazi anlamda).
разговорное
  1. Das Kind klebt förmlich an seiner Mutter.
    — Çocuk adeta annesine yapışmış durumda.
  2. Er ist an seinem Handy geklebt.
    — Telefonuna yapışıp kalmıştı.
yapıştırmak, yapıştırıcıyla kaplamak
Etwas mit Klebstoff überziehen oder mit Kleber bedecken.
Bir şeyi yapıştırıcıyla kaplamak veya yapıştırıcı sürmek.
нейтральное
  1. Du musst die Kanten gut kleben.
    — Kenarları iyice yapıştırmalısın.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich klebe
du klebst
er/sie/es klebt
wir kleben
ihr klebt
sie/Sie kleben
Präteritum претеритум
ich klebte
du klebtest
er/sie/es klebte
wir klebten
ihr klebtet
sie/Sie klebten
Imperativ императив
klebe (du)
kleben wir
klebt (ihr)
kleben Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich klebe
du klebest
er/sie/es klebe
wir kleben
ihr klebet
sie/Sie kleben
Konjunktiv II конъюнктив II
ich klebte
du klebtest
er/sie/es klebte
wir klebten
ihr klebtet
sie/Sie klebten
Partizip партицип
klebend Präsens
geklebt Perfekt
Infinitiv инфинитив
kleben
zu kleben
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке