Глагол Частотностьtop-25000CEFR A2

verlieben

[fɛɐ̯ˈliːbn̩]
По слогам ver|lie|ben
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich in jdn. verlieben A— birine aşık olmak
„Er hat sich in seine Kollegin verliebt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verlieben
Präteritum
verliebte
Partizip II
hat verliebt
§Значения
aşık olmak
Sich intensiv zu einer Person hingezogen fühlen und Gefühle für sie entwickeln.
Bir kişiye karşı yoğun bir çekim hissetmek ve ona karşı duygular geliştirmek.
нейтральное
☞ Neredeyse yalnızca ‘in’ + akuzativ ile reflektif şekilde kullanılır.
  1. Ich habe mich gestern in sie verliebt.
    — Dün ona aşık oldum.
  2. Er verliebt sich immer in die falschen Leute.
    — O, her zaman yanlış insanlara aşık oluyor.
  3. Haben sie sich schon ineinander verliebt?
    — Birbirlerine aşık oldular mı?
  4. Mit ihrem Charme verliebt sie alle Männer.
    — Cazibesiyle tüm erkekleri kendine aşık eder.
aşık olmak
Starke romantische Gefühle für jemanden entwickeln.
Birine karşı güçlü romantik duygular beslemek.
нейтральное
  1. Er hat sich unsterblich in sie verliebt.
    — O, ona delicesine aşık oldu.
  2. Ich glaube, dass ich mich in dich verliebt habe.
    — Sanırım sana aşık oldum.
  3. Sie verliebt sich immer in die falschen Leute.
    — O, hep yanlış insanlara aşık oluyor.
bir şeye aşık olmak
Eine starke Begeisterung oder Leidenschaft für eine Sache oder ein Thema entwickeln.
Bir şey veya konuya karşı güçlü bir heves veya tutku geliştirmek.
нейтральное
☞ Genellikle hobiler veya sanata duyulan tutku anlamında kullanılır.
  1. Er hat sich in die klassische Musik verliebt.
    — Klasik müziğe aşık oldu.
  2. Wir haben uns sofort in diese Stadt verliebt.
    — Bu şehre hemen aşık olduk.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verliebe
du verliebst
er/sie/es verliebt
wir verlieben
ihr verliebt
sie/Sie verlieben
Präteritum претеритум
ich verliebte
du verliebtest
er/sie/es verliebte
wir verliebten
ihr verliebtet
sie/Sie verliebten
Imperativ императив
verliebe (du)
verlieben wir
verliebt (ihr)
verlieben Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verliebe
du verliebest
er/sie/es verliebe
wir verlieben
ihr verliebet
sie/Sie verlieben
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verliebte
du verliebtest
er/sie/es verliebte
wir verliebten
ihr verliebtet
sie/Sie verliebten
Partizip партицип
verliebend Präsens
verliebt Perfekt
Infinitiv инфинитив
verlieben
zu verlieben
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке