verteidigen — WBuch

§Значения

bronić

Sich gegen Angriffe oder Kritik schützen oder gegen jemanden kämpfen.

Bronić się przed atakami lub krytyką albo walczyć z kimś.

нейтральное

Die Soldaten verteidigten die Stadt tapfer.

— Żołnierze dzielnie bronili miasta.
Er hat sich gegen die Vorwürfe verteidigt.

— Bronił się przed zarzutami.

Синонимы

bronić, obronić

Eine Meinung, eine Theorie oder eine Position durch Argumente rechtfertigen.

Uzasadniać opinię, teorię lub stanowisko za pomocą argumentów.

нейтральное

Sie muss ihre These in der Prüfung verteidigen.

— Musi obronić swoją tezę na egzaminie.
Der Wissenschaftler verteidigte seine Theorie leidenschaftlich.

— Naukowiec z zapałem bronił swojej teorii.

Антонимы

bronić (w sporcie)

Im Sport eine Position gegen den Gegner halten oder den gegnerischen Angriff abwehren.

W sporcie: utrzymywanie pozycji wobec przeciwnika lub odpieranie ataku przeciwnika.

нейтральное

Die Mannschaft verteidigte den Vorsprung bis zum Ende.

— Zespół obronił przewagę aż do końca.

bronić (prawnie)

Einen Angeklagten vor Gericht rechtlich vertreten.

Prawnie reprezentować oskarżonego przed sądem.

терминологическое

☞ Kontekst prawniczy.

Ein Anwalt verteidigt den Angeklagten.

— Prawnik broni oskarżonego.
Er hat seinen Mandanten erfolgreich verteidigt.

— Udało mu się skutecznie obronić swojego klienta.

verteidigend	Präsens
verteidigt	Perfekt