yol vermek
Einer Sache oder Person aus dem Weg gehen oder nachgeben.
Bir şeyden veya kişiden kaçınmak ya da ona boyun eğmek.
☞ Genellikle ‘aus dem Weg’ edatıyla veya refleksif şekilde kullanılır.
-
Die Autofahrer mussten dem Krankenwagen weichen.— Araba sürücüleri ambulansa yol vermek zorunda kaldılar.
-
Er ist dem Druck der anderen gewichen.— Diğerlerinin baskısına boyun eğdi.
Синонимы
Антонимы