Существительное Частотностьtop-10000CEFR B2
der

Ruhm

[ruːm]
§ Грамматика
Genitiv
des Ruhms
§Значения
sława, chwała, rozgłos
Große Anerkennung oder Ehre, die eine Person durch ihre Leistungen erfährt.
Wielkie uznanie lub zaszczyt, który osoba otrzymuje dzięki swoim osiągnięciom.
нейтральное
  1. Der Wissenschaftler erlangte weltweiten Ruhm.
    — Naukowiec zdobył światową sławę.
  2. Sie suchte den Ruhm um jeden Preis.
    — Dążyła do sławy za wszelką cenę.
  3. Sein Ruhm verblasste mit den Jahren.
    — Jego sława z czasem przygasła.
Синонимы
blask, chwała, wspaniałość
Der Glanz oder die Pracht einer Sache oder eines Ortes.
Blask lub wspaniałość czegoś lub jakiegoś miejsca.
возвышенное
  1. Der Ruhm des Sonnenuntergangs war unbeschreiblich.
    — Piękno zachodu słońca było nieopisane.
  2. In dem Ruhm der alten Tempel.
    — W blasku dawnych świątyń.
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке