Глагол Частотностьtop-25000CEFR B1

ab·brechen

[ˈapˌbʁɛçn̩]
По слогам ab|bre|chen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas abbrechen A— coś przerwać
„Er brach den Ast ab."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
abbrechen
Präteritum
brach ab
Partizip II
hat abgebrochen
§Значения
złamać, odłamać
Etwas Physisches gewaltsam oder durch Druck von einem Ganzen trennen.
Siłowo lub pod wpływem nacisku oddzielić coś fizycznego od całości.
нейтральное
  1. Er hat ein Stück Schokolade abgebrochen.
    — Odłamał kawałek czekolady.
  2. Der Ast ist im Sturm abgebrochen.
    — Gałąź urwała się podczas burzy.
Синонимы
przerwać, przerwać działanie
Einen Vorgang, eine Tätigkeit oder eine Verbindung vorzeitig beenden.
Przerwać wcześniej proces, czynność lub połączenie.
нейтральное
  1. Wir müssen das Experiment sofort abbrechen.
    — Musimy natychmiast przerwać eksperyment.
  2. Das Studium wurde wegen Krankheit abgebrochen.
    — Studia przerwano z powodu choroby.
Синонимы
Антонимы
rozbierać, burzyć
Ein Gebäude oder eine Konstruktion gezielt einreißen oder demontieren.
Celowe wyburzenie lub rozebranie budynku lub konstrukcji.
нейтральное
☞ Często używane w budownictwie.
  1. Die alte Fabrik wird morgen abgebrochen.
    — Stara fabryka zostanie jutro wyburzona.
zerwać (kontakt/relacje)
Einen Kontakt oder eine Beziehung zu jemandem abrupt beenden.
Nagłe przerwanie kontaktu lub relacji z kimś.
нейтральное
☞ Często w znaczeniu „zerwać kontakt”.
  1. Sie hat den Kontakt zu ihm abgebrochen.
    — Przerwała z nim kontakt.
  2. Nach dem Streit haben sie die Freundschaft abgebrochen.
    — Po kłótni zerwali przyjaźń.
zerwać kontakty (z kimś/czymś)
Eine Beziehung, einen Kontakt oder eine Verbindung zu jemandem oder etwas vollständig und endgültig beenden.
Całkowicie i ostatecznie przerwać relację, kontakt lub więź z kimś lub czymś.
  1. Er hat endgültig mit seiner Familie abgebrochen.
    — Całkowicie zerwał kontakty z rodziną.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich breche ab
du brichst ab
er/sie/es bricht ab
wir brechen ab
ihr brecht ab
sie/Sie brechen ab
Präteritum претеритум
ich brach ab
du brachst ab
er/sie/es brach ab
wir brachen ab
ihr bracht ab
sie/Sie brachen ab
Imperativ императив
brich(e) (du) ab
brechen wir ab
brecht (ihr) ab
brechen Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich breche ab
du brechest ab
er/sie/es breche ab
wir brechen ab
ihr brechet ab
sie/Sie brechen ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich bräche ab
du brächest ab
er/sie/es bräche ab
wir brächen ab
ihr brächet ab
sie/Sie brächen ab
Partizip партицип
abbrechend Präsens
abgebrochen Perfekt
Infinitiv инфинитив
abbrechen
abzubrechen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке