ab·borgenabborgen

[ˈapˌbɔʁɡn̩]

По слогам ab|bor|gen

◆ Грамматический конструктор

Возвратность

Управление

sich etwas (Akkusativ) von jemandem (Dativ) abborgen A— pożyczyć coś od kogoś.

„Ich habe mir das Buch von meinem Freund abgeborgt."

§ Грамматика

Основные формы · правильный · Отделяемая

Infinitiv

abborgen

Präteritum

borgte ab

Partizip II

hat abgeborgt

§Значения

pożyczyć

Sich etwas von jemandem leihen, um es für eine gewisse Zeit zu benutzen.

Pożyczyć coś od kogoś, aby używać tego przez określony czas.

нейтральное

Ich habe mir ein Buch von ihm abgeborgt.

— Pożyczyłam od niego książkę.
Kann ich mir dein Fahrrad kurz abborgen?

— Czy mogę na chwilę pożyczyć twój rower?
Er borgt sich ständig Geld von seinen Freunden ab.

— Ciągle pożycza pieniądze od swoich przyjaciół.

Синонимы

ausleihen·entleihen

Антонимы

verleihen·geben

pożyczyć

Jemandem etwas leihen, damit dieser es benutzen kann.

Pożyczyć komuś coś, aby mógł to wykorzystać.

нейтральное

☞ Rzadziej używane jako czasownik przechodni w znaczeniu „przekazywać”; najczęściej w formie zwrotnej w znaczeniu „pożyczać”.

Sie hat ihm das Werkzeug abgeborgt.

— Pożyczyła mu narzędzia.

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	borge	ab
du	borgst	ab
er/sie/es	borgt	ab
wir	borgen	ab
ihr	borgt	ab
sie/Sie	borgen	ab

Präteritum претеритум

ich	borgte	ab
du	borgtest	ab
er/sie/es	borgte	ab
wir	borgten	ab
ihr	borgtet	ab
sie/Sie	borgten	ab

Imperativ императив

—
borge	(du)	ab
—
borgen	wir	ab
borgt	(ihr)	ab
borgen	Sie	ab

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	borge	ab
du	borgest	ab
er/sie/es	borge	ab
wir	borgen	ab
ihr	borget	ab
sie/Sie	borgen	ab

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	borgte	ab
du	borgtest	ab
er/sie/es	borgte	ab
wir	borgten	ab
ihr	borgtet	ab
sie/Sie	borgten	ab

Partizip партицип

abborgend	Präsens
abgeborgt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

abborgen

abzuborgen

§Связанные слова

leihen·besorgen·erwerben