Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

ab·klopfen

[ˈapˌklɔp͡fn̩]
По слогам ab|klop|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. abklopfen A— kogoś/coś obklopać.
„Er klopfte die alte Matratze ab."
etw. (Akk.) abklopfen A— coś (w bierniku) sprawdzić/przetestować
„Wir müssen die Möglichkeiten abklopfen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
abklopfen
Präteritum
klopfte ab
Partizip II
hat abgeklopft
§Значения
stukać, pukać
Etwas durch leichtes Klopfen auf die Oberfläche prüfen, um die Beschaffenheit oder einen Hohlraum zu testen.
Sprawdzić coś poprzez lekkie stukanie w powierzchnię, aby zweryfikować jego strukturę lub obecność pustej przestrzeni.
нейтральное
  1. Der Handwerker klopft die Wand vorsichtig ab.
    — Rzemieślnik ostrożnie stuka w ścianę.
  2. Er hat das Holz auf Hohlräume abgeklopft.
    — Stukał w drewno, sprawdzając, czy nie ma w nim pustych przestrzeni.
Синонимы
rozpoznać, zbadać
Einen Bereich oder eine Gruppe systematisch untersuchen oder nach Informationen absuchen.
Systematycznie badać jakąś dziedzinę lub grupę albo poszukiwać w nich informacji.
разговорное
☞ Często w znaczeniu przenośnym używane do określenia poszukiwania możliwości lub osób.
  1. Wir müssen die Möglichkeiten am Markt abklopfen.
    — Musimy sprawdzić, jakie możliwości oferuje rynek.
  2. Die Agentur klopft die Zielgruppe ab.
    — Agencja bada grupę docelową.
Синонимы
wytrzepać, otrzepać
Etwas durch Klopfen von Staub oder Schmutz befreien.
Oczyścić coś z kurzu lub brudu poprzez stukanie.
нейтральное
  1. Sie klopft den Teppich gründlich ab.
    — Wytrzepuje dywan dokładnie.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich klopfe ab
du klopfst ab
er/sie/es klopft ab
wir klopfen ab
ihr klopft ab
sie/Sie klopfen ab
Präteritum претеритум
ich klopfte ab
du klopftest ab
er/sie/es klopfte ab
wir klopften ab
ihr klopftet ab
sie/Sie klopften ab
Imperativ императив
klopfe (du) ab
klopfen wir ab
klopft (ihr) ab
klopfen Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich klopfe ab
du klopfest ab
er/sie/es klopfe ab
wir klopfen ab
ihr klopfet ab
sie/Sie klopfen ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich klopfte ab
du klopftest ab
er/sie/es klopfte ab
wir klopften ab
ihr klopftet ab
sie/Sie klopften ab
Partizip партицип
abklopfend Präsens
abgeklopft Perfekt
Infinitiv инфинитив
abklopfen
abzuklopfen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке