Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

auf·haufen

[ˈaʊ̯fˌhaʊ̯fn̩]
По слогам auf|hau|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. aufhaufen A— coś gromadzić/zbierać
„Er hat im Laufe der Jahre viele Schulden aufgehäuft."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
aufhaufen
Präteritum
haufte auf
Partizip II
hat aufgehauft
§Значения
gromadzić, składować
Etwas in großen Mengen ansammeln oder anhäufen.
Gromadzić lub składować coś w dużych ilościach.
нейтральное
  1. Er hauft im Keller alte Zeitungen auf.
    — W piwnicy układa stosy starych gazet.
  2. In der Krise hauft er viele Probleme auf.
    — W czasie kryzysu gromadzi mnóstwo problemów.
Синонимы
Антонимы
nagromadzać, układać w stos
Etwas physisch zu einem Haufen aufschichten oder aufschütteln.
Fizycznie ułożyć coś w stos lub nasypać w kupę.
нейтральное
  1. Die Bauarbeiter haufen den Kies auf der Baustelle auf.
    — Robotnicy budowlani usypują żwir na placu budowy.
  2. Der Arbeiter hauft den Sand im Garten auf.
    — Robotnik usypuje piasek w ogrodzie.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich haufe auf
du haufst auf
er/sie/es hauft auf
wir haufen auf
ihr hauft auf
sie/Sie haufen auf
Präteritum претеритум
ich haufte auf
du hauftest auf
er/sie/es haufte auf
wir hauften auf
ihr hauftet auf
sie/Sie hauften auf
Imperativ императив
haufe (du) auf
haufen wir auf
hauft (ihr) auf
haufen Sie auf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich haufe auf
du haufest auf
er/sie/es haufe auf
wir haufen auf
ihr haufet auf
sie/Sie haufen auf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich haufte auf
du hauftest auf
er/sie/es haufte auf
wir hauften auf
ihr hauftet auf
sie/Sie hauften auf
Partizip партицип
aufhaufend Präsens
aufgehauft Perfekt
Infinitiv инфинитив
aufhaufen
aufzuhaufen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке