Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

beordnen

[bəˈɔʁdnən]
По слогам be|ord|nen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. beordnen A— kogoś rozkazać
„Der Kommandant beordnete den Soldaten zum Posten."
jdn. zu etw. beordnen D— kogoś do czegoś wyznaczyć
„Er wurde zu einem neuen Dienst beordert."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
beordnen
Präteritum
beordnete
Partizip II
hat beordnet
§Значения
mianować, wyznaczyć
Jemanden offiziell zu einer Aufgabe oder einem Dienst bestimmen.
Oficjalnie wyznaczyć kogoś do wykonania zadania lub służby.
официальное
  1. Der Direktor beordnete ihn zum neuen Leiter.
    — Dyrektor mianował go nowym kierownikiem.
  2. Sie wurden für den Dienst beordnet.
    — Zostali wyznaczeni do służby.
Синонимы
przepisywać, nakazywać
Etwas (z. B. eine Maßnahme oder Behandlung) durch eine Autorität festlegen oder anweisen.
Coś (np. środek lub zabieg) zostać ustalone lub zarządzone przez władzę.
официальное терминологическое
☞ Często w kontekście medycznym lub prawniczym.
  1. Der Arzt beordnete eine strenge Diät.
    — Lekarz zalecił ścisłą dietę.
  2. Die Behörde hat sofortige Maßnahmen beordnet.
    — Władze nakazały natychmiastowe działania.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich beordne
du beordnest
er/sie/es beordnet
wir beordnen
ihr beordnet
sie/Sie beordnen
Präteritum претеритум
ich beordnete
du beordnetest
er/sie/es beordnete
wir beordneten
ihr beordnetet
sie/Sie beordneten
Imperativ императив
beordne (du)
beordnen wir
beordnet (ihr)
beordnen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich beordne
du beordnest
er/sie/es beordne
wir beordnen
ihr beordnet
sie/Sie beordnen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beordnete
du beordnetest
er/sie/es beordnete
wir beordneten
ihr beordnetet
sie/Sie beordneten
Partizip партицип
beordnend Präsens
beordnet Perfekt
Infinitiv инфинитив
beordnen
zu beordnen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке