beutegierig

[ˈbɔʏtəˌɡiːʁɪç]

По слогам beu|te|gie|rig

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

beutegierig

Komparativ

beutegieriger

Superlativ

am beutegierigsten

§Значения

drapieżny, żądny zdobyczy

Das Verlangen habend, Beute oder Besitz zu erbeuten oder zu sammeln.

Mając pragnienie zdobycia lub zgromadzenia zdobyczy bądź majątku.

нейтральное

Der beutegierige Löwe beobachtete die Gazellen.

— Chciwy lew obserwował gazele.
Viele Raubtiere sind von Natur aus beutegierig.

— Wiele drapieżników z natury jest chciwych na zdobycz.

Синонимы

Антонимы

chciwy, zachłanny

Gierig nach materiellen Gütern oder Erfolg strebend.

Chciwy materialnych dóbr lub dążący do sukcesu.

возвышенное

Er zeigte sich als ein sehr beutegieriger Geschäftsmann.

— Okazał się być bardzo chciwym na zyski biznesmenem.
Ihre beutegierige Art machte sie unbeliebt.

— Jej chciwość sprawiła, że nie cieszyła się popularnością.

§Однокоренные

§Связанные слова