Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

dulden

[ˈdʊldn̩]
По слогам dul|den
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas dulden A— coś tolerować
„Er duldet keine Unhöflichkeit."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
dulden
Präteritum
duldete
Partizip II
hat geduldet
§Значения
znosić, tolerować
Etwas Unangenehmes oder Unliebsames ertragen oder über sich ergehen lassen.
Znosić lub poddawać się czemuś nieprzyjemnemu lub niepożądanemu.
нейтральное
  1. Er musste die ständige Kritik dulden.
    — Musiał znosić ciągłą krytykę.
  2. Sie hat den Schmerz lange geduldet.
    — Długo znosiła ten ból.
Синонимы
tolerieren·erdulden·hinnehmen
pozwalać, tolerować
Etwas erlauben oder nicht unterbinden, obwohl man es eigentlich nicht gutheißt.
Pozwalać na coś lub tego nie powstrzymywać, chociaż w rzeczywistości się to nie podoba.
возвышенное официальное
☞ Często używane w znaczeniu „nie tolerować”.
  1. Der Lehrer duldet keinen Unfug im Unterricht.
    — Nauczyciel nie toleruje żadnych wybryków podczas lekcji.
  2. Wir werden dieses Verhalten nicht länger dulden.
    — Nie będziemy dłużej tolerować takiego zachowania.
Антонимы
bekämpfen·verhindern·ablehnen
pozwalać, wywoływać
In der Fachsprache: Etwas (z. B. eine Reaktion) zulassen oder hervorrufen.
W żargonie fachowym: Pozwalać na coś (np. na reakcję) lub wywoływać to.
терминологическое
  1. Die chemische Reaktion duldet keine Verunreinigungen.
    — Reakcja chemiczna nie znosi żadnych zanieczyszczeń.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich dulde
du duldest
er/sie/es duldet
wir dulden
ihr duldet
sie/Sie dulden
Präteritum претеритум
ich duldete
du duldetest
er/sie/es duldete
wir duldeten
ihr duldetet
sie/Sie duldeten
Imperativ императив
—
dulde (du)
—
dulden wir
duldet (ihr)
dulden Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich dulde
du duldest
er/sie/es dulde
wir dulden
ihr duldet
sie/Sie dulden
Konjunktiv II конъюнктив II
ich duldete
du duldetest
er/sie/es duldete
wir duldeten
ihr duldetet
sie/Sie duldeten
Partizip партицип
duldend Präsens
geduldet Perfekt
Infinitiv инфинитив
dulden
zu dulden
§Однокоренные
dieDuldung
tolerancja, wyrozumiałość
duldsam
cierpliwy, wyrozumiały, cierpliwie znoszący
duldbare
znośny, do zniesienia
unerträglich
nie do zniesienia, nie do wytrzymania
§Связанные слова
ertragen·gedulden·akzeptieren

Сообщить об ошибке