stwierdzający, potwierdzający, odnotowujący
Etwas konstatierend, eine Tatsache oder einen Sachverhalt festlegend oder bezeichnend.
Stwierdzając coś, określając lub oznaczając fakt lub stan rzeczy.
☞ Często używane jako imiesłów czynny w celu wyrażenia postawy wyjaśniającej lub stwierdzającej.
-
Er gab eine feststellende Bemerkung ab.— Wyraził stwierdzenie.
-
Die feststellende Analyse war sehr präzise.— Analiza diagnostyczna była bardzo precyzyjna.
-
Sie blickte ihn mit einem feststellenden Ausdruck an.— Spojrzała na niego z wyrazem stwierdzenia.
Синонимы