freien

[ˈfʁaɪ̯ən]

По слогам frei|en

◆ Грамматический конструктор

Возвратность

Управление

jemanden/etwas freien A— kogoś/coś uwolnić

„Er möchte sich von alten Gewohnheiten freien."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

freien

Präteritum

freite

Partizip II

hat gefreit

§Значения

proponować małżeństwo

Einen Heiratsantrag machen und jemanden zum Ehepartner werden wollen.

Złożyć oświadczyny i chcieć, aby ktoś został naszym małżonkiem.

возвышенное

☞ Zazwyczaj używane jest z przyimkiem „kogoś (biernik) uwolnić”.

Er frei sie nach langer Liebe an.

— Po długim okresie miłości ją uwolnia.
Er hat sie gestern endlich gefreit.

— Wczoraj w końcu się jej oświadczył.

Синонимы

befreien·lösen

Антонимы

fangen·binden

uwolnić, uwolnienie

Sich von einer Bindung, einer Pflicht oder einer Person befreien.

Uwolnić się od zobowiązania, obowiązku lub osoby.

нейтральное

☞ W znaczeniu „wyzwalać” słowo „freien” jest dziś rzadsze niż „befreien”.

Die Seele freit sich von den Sünden.

— Dusza oczyszcza się z grzechów.
Er hat sich von alten Lasten gefreit.

— Uwolnił się od starych ciężarów.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	freie
du	freist
er/sie/es	freit
wir	freien
ihr	freit
sie/Sie	freien

Präteritum претеритум

ich	freite
du	freitest
er/sie/es	freite
wir	freiten
ihr	freitet
sie/Sie	freiten

Imperativ императив

—
freie	(du)
—
freien	wir
freit	(ihr)
freien	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	freie
du	freiest
er/sie/es	freie
wir	freien
ihr	freiet
sie/Sie	freien

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	freite
du	freitetest
er/sie/es	freite
wir	freiten
ihr	freitetet
sie/Sie	freiten

Partizip партицип

freiend	Präsens
gefreit	Perfekt

Infinitiv инфинитив

freien

zu freien

§Связанные слова

entbinden·erlösen·unabhängig