Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

knüpfen

[ˈknʏpfn̩]
По слогам knüp|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas mit jdm./etwas knüpfen D— nawiązać coś z kimś/czymś
„Wir müssen die Kontakte mit den Partnern knüpfen."
etwas an etwas knüpfen A— przywiązywać coś do czegoś
„Er knüpfte seine Argumente an die vorangegangene Diskussion."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
knüpfen
Präteritum
knüpfte
Partizip II
hat geknüpft
§Значения
wiązać, robić węzeł
Etwas mit einem Knoten oder einer Schlaufe fest miteinander verbinden.
Połączyć coś ze sobą na stałe za pomocą węzła lub pętli.
нейтральное
  1. Er knüpft ein Seil mit einem festen Knoten.
    — Wiąże linę w mocny węzeł.
  2. Sie hat die Fäden vorsichtig geknüpft.
    — Ostrożnie zawiązała węzły.
Синонимы
nawiązywać
Eine Verbindung oder Beziehung zu einer Person oder Gruppe herstellen.
Nawiązać połączenie lub relację z daną osobą lub grupą.
нейтральное
☞ Często używane w znaczeniu przenośnym.
  1. Wir wollen neue Freundschaften knüpfen.
    — Chcemy nawiązywać nowe przyjaźnie.
  2. Er hat viele Kontakte im Ausland geknüpft.
    — Nawiązał wiele kontaktów za granicą.
Синонимы
Антонимы
nawiązać (połączenie)
Etwas (z. B. eine Verbindung) herstellen oder festlegen.
Utworzyć lub ustalić coś (np. połączenie).
возвышенное
☞ Często używane wraz z „Anschluss” lub „Kontakt”.
  1. Die Firma knüpft eine Verbindung zum Markt.
    — Firma nawiązuje kontakt z rynkiem.
  2. Sie haben sofort Kontakt geknüpft.
    — Natychmiast nawiązali kontakt.
skutkować, powodować
Etwas (z. B. eine Folge) herbeiführen oder als Konsequenz festlegen.
Spowodować coś (np. jakąś sekwencję) lub ustalić to jako konsekwencję.
возвышенное
  1. Diese Entscheidung knüpft an die alten Probleme an.
    — Ta decyzja nawiązuje do dawnych problemów.
  2. Man kann die Hilfe an Bedingungen knüpfen.
    — Można uzależnić pomoc od określonych warunków.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich knüpfe
du knüpfst
er/sie/es knüpft
wir knüpfen
ihr knüpft
sie/Sie knüpfen
Präteritum претеритум
ich knüpfte
du knüpftest
er/sie/es knüpfte
wir knüpften
ihr knüpftet
sie/Sie knüpften
Imperativ императив
knüpfe (du)
knüpfen wir
knüpft (ihr)
knüpfen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich knüpfe
du knüpfest
er/sie/es knüpfe
wir knüpfen
ihr knüpfet
sie/Sie knüpfen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich knüpfte
du knüpftest
er/sie/es knüpfte
wir knüpften
ihr knüpftet
sie/Sie knüpften
Partizip партицип
knüpfend Präsens
geknüpft Perfekt
Infinitiv инфинитив
knüpfen
zu knüpfen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке