Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR A2

pfeifen

[ˈpfaɪ̯fn̩]
По слогам pfei|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
pfeifen N— piszczeć
„Er pfeift leise vor sich hin."
pfeifen auf + Akkusativ A— pfeifać na kogoś/kogoś/kogoś/ktoś
„Ich pfeife auf deine Meinung."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
pfeifen
Präteritum
pfiff
Partizip II
hat gepfiffen
§Значения
gwizdać
Einen hohen, singenden Ton mit den Lippen oder einem Instrument erzeugen.
Wydobywać wysoki, śpiewający dźwięk ustami lub instrumentem.
нейтральное
  1. Er pfiff eine fröhliche Melodie.
    — Zagwizdał wesołą melodię.
  2. Das Kind hat den ganzen Tag gepfiffen.
    — Dziecko cały dzień gwizdało.
Синонимы
ziseln
gwizdać (ostrzegawczo)
Ein scharfes, warnendes Geräusch mit dem Mund machen.
Wydać ostry, ostrzegawczy dźwięk ustami.
нейтральное
  1. Der Schiedsrichter pfiff das Spiel ab.
    — Sędzia zakończył mecz gwizdkiem.
  2. Jemand hat laut gepfiffen, um mich zu warnen.
    — Ktoś głośno gwizdnął, żeby mnie ostrzec.
Антонимы
beachten
ignorować, nie przejmować się
Etwas mit großer Gleichgültigkeit ignorieren oder nicht beachten.
Ignorować coś z wielką obojętnością lub nie zwracać na to uwagi.
разговорное
☞ Przeważnie używane z przyimkiem „auf” + biernik.
  1. Ich pfeife auf deine Meinung.
    — Nie obchodzi mnie twoja opinia.
  2. Er hat auf die Regeln gepfiffen.
    — Zignorował zasady.
świstać, przelatywać
Etwas sehr schnell oder unkontrolliert bewegen (z. B. ein Ball oder ein Projektil).
Poruszać czymś bardzo szybko lub niekontrolowanie (np. piłką lub pociskiem).
разговорное
  1. Der Wind pfiff durch die Bäume.
    — Wiatr gwizdał między drzewami.
  2. Der Stein pfiff an meinem Kopf vorbei.
    — Kamień świsnął obok mojej głowy.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich pfeife
du pfeifst
er/sie/es pfeift
wir pfeifen
ihr pfeift
sie/Sie pfeifen
Präteritum претеритум
ich pfiff
du pfiffst
er/sie/es pfiff
wir pfiffen
ihr pfifft
sie/Sie pfiffen
Imperativ императив
—
pfeife (du)
—
pfeifen wir
pfeift (ihr)
pfeifen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich pfeife
du pfeifest
er/sie/es pfeife
wir pfeifen
ihr pfeifet
sie/Sie pfeifen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich pfiefe
du pfiefest
er/sie/es pfiefe
wir pfiefe
ihr pfiefet
sie/Sie pfiefe
Partizip партицип
pfeifend Präsens
gepfiffen Perfekt
Infinitiv инфинитив
pfeifen
zu pfeifen
§Идиомы
§Связанные слова
tönen·erschallen·summen

Сообщить об ошибке