wyrzucony, wykopany
Aus einer Gruppe, einem Ort oder einer Position gewaltsam oder formell entfernt.
Wyeliminowany siłą lub formalnie z grupy, miejsca lub pozycji.
☞ Imiesłów bierny od „rauswerfen” użyty jako przymiotnik.
-
Er ist aus der Gruppe rausgeworfen.— Został wyrzucony z grupy.
-
Der rausgeworfene Spieler darf nicht mitspielen.— Wyrzucony z gry gracz nie może brać udziału w grze.
-
Sie fühlte sich wie ein rausgeworfener Gast.— Czuła się jak nieproszony gość, którego wyrzucono.
Синонимы
Антонимы