orzekający, przewodniczący
Urteil fällend oder eine Entscheidung in einem Rechtsstreit treffend.
Wydawanie wyroku lub podejmowanie decyzji w sporze prawnym.
☞ Imiesłów czasu teraźniejszego od „richten”, często używany jako przymiotnik.
-
Die richtende Instanz prüfte den Fall genau.— Organ rozpatrujący dokładnie zbadał tę sprawę.
-
Er nahm die Rolle der richtenden Hand ein.— Pełnił rolę kierowniczej ręki.
Антонимы