Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

spalten

[ˈʃpaltn̩]
По слогам spal|ten
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
etwas spalten A— coś rozdzielać
„Der Wissenschaftler spaltet die Atome."
in etwas spalten A— podzielić coś na części
„Die Gruppe spaltete sich in zwei Lager."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
spalten
Präteritum
spaltete
Partizip II
hat gespalten
§Значения
rozłupywać, rozłupywać na części
Etwas mit Gewalt oder durch mechanische Einwirkung in zwei oder mehr Teile zerlegen.
Rozdzielić coś siłą lub pod wpływem działania mechanicznego na dwie lub więcej części.
нейтральное
  1. Der Holzfäller spaltet das Holz mit einer Axt.
    — Drwal rozłupuje drewno toporem.
  2. Er hat das alte Brett einfach gespalten.
    — Po prostu rozłamał tę starą deskę.
Синонимы
rozszczepianie (atomów)
In der Chemie oder Physik: Ein Atom oder Molekül in seine Bestandteile zerlegen.
W chemii lub fizyce: Rozłożenie atomu lub cząsteczki na jej składniki.
терминологическое
  1. In der Forschung wurde der Atomkern gespalten.
    — W badaniach udało się rozerwać jądro atomowe.
Антонимы
dzielić, rozdzielać
Eine Gruppe, Meinung oder Gesellschaft in gegensätzliche Lager teilen.
Grupę, opinię lub społeczeństwo dzieli na przeciwstawne obozy.
нейтральное
☞ Często używane w stronie zwrotnej lub z „społeczeństwem/opinią publiczną”.
  1. Diese politische Entscheidung spaltet die Wähler.
    — Ta decyzja polityczna dzieli wyborców.
  2. Das Thema hat die Gesellschaft tief gespalten.
    — Ta kwestia głęboko podzieliła społeczeństwo.
rozłamać się (na frakcje/grupy)
Sich (eine Gruppe, Organisation) in mehrere gegensätzliche Teile aufteilen.
Podział się (grupy, organizacji) na kilka przeciwstawnych części.
  1. Die Partei spaltete sich in zwei Lager.
    — Partia podzieliła się na dwa obozy.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich spalte
du spaltest
er/sie/es spaltet
wir spalten
ihr spaltet
sie/Sie spalten
Präteritum претеритум
ich spaltete
du spaltetest
er/sie/es spaltete
wir spalteten
ihr spaltetet
sie/Sie spalteten
Imperativ императив
spalte (du)
spalten wir
spaltet (ihr)
spalten Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich spalte
du spaltest
er/sie/es spalte
wir spalten
ihr spaltet
sie/Sie spalten
Konjunktiv II конъюнктив II
ich spaltete
du spaltetest
er/sie/es spaltete
wir spalteten
ihr spaltetet
sie/Sie spalteten
Partizip партицип
spaltend Präsens
gespalten Perfekt
Infinitiv инфинитив
spalten
zu spalten
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке