Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

veranlassen

[fɛɐ̯ˈanˌlasn̩]
По слогам ver|an|las|sen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas veranlassen A— bir şeyi yaptırmak
„Der Chef veranlasste die Untersuchung."
jemanden zu etwas veranlassen D— birini bir şey yapmaya teşvik etmek
„Was hat ihn zu dieser Entscheidung veranlasst?"
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
veranlassen
Präteritum
veranlasste
Partizip II
hat veranlasst
§Значения
sebep olmak, tetiklemek
Etwas bewirken oder als Ursache für eine Handlung oder einen Zustand sein.
Bir şeyi meydana getirmek veya bir eylemin ya da durumun nedeni olmak.
нейтральное
  1. Der Sturm veranlasste eine große Zerstörung.
    — Fırtına büyük bir yıkıma neden oldu.
  2. Was hat diese Entscheidung veranlasst?
    — Bu kararı almaya ne sebep oldu?
Синонимы
tedbirleri başlatmak
Maßnahmen ergreifen oder jemanden anweisen, etwas zu tun.
Önlemler almak veya birine bir şey yapmasını emretmek.
официальное
☞ Genellikle idari veya iş dünyası bağlamında.
  1. Die Behörde hat eine Untersuchung veranlasst.
    — Yetkili makam bir soruşturma başlattı.
  2. Wir müssen sofort die nötigen Schritte veranlassen.
    — Hemen gerekli adımları atmalıyız.
Синонимы
teşvik etmek, yönlendirmek
Jemanden zu einer bestimmten Handlung bewegen oder motivieren.
Birini belirli bir eylemi yapmaya teşvik etmek veya motive etmek.
нейтральное
☞ Genellikle 'zu' edatıyla birlikte kullanılır.
  1. Seine Worte veranlassten mich zu einer Antwort.
    — Sözleri bende bir yanıt uyandırdı.
  2. Sie hat ihn zu diesem Schritt veranlasst.
    — Onu bu adımı atmaya o teşvik etti.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich veranlasse
du veranlasst
er/sie/es veranlasst
wir veranlassen
ihr veranlasst
sie/Sie veranlassen
Präteritum претеритум
ich veranlasste
du veranlasstest
er/sie/es veranlasste
wir veranlassten
ihr veranlasstet
sie/Sie veranlassten
Imperativ императив
veranlasse (du)
veranlassen wir
veranlasst (ihr)
veranlassen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich veranlasse
du veranlassest
er/sie/es veranlasse
wir veranlassen
ihr veranlasset
sie/Sie veranlassen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich veranlasste
du veranlastest
er/sie/es veranlasste
wir veranlassten
ihr veranlastet
sie/Sie veranlassten
Partizip партицип
veranlassend Präsens
veranlasst Perfekt
Infinitiv инфинитив
veranlassen
veranlassen zu
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке