Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

verderben

[fɛɐ̯ˈdɛʁbn̩]
По слогам ver|der|ben
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas (Akkusativ) verderben A— coś zepsuć
„Die Hitze hat das Fleisch verdorben."
jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ) verderben D— psocić komuś coś / Psocić komuś przyjemność
„Er hat mir den ganzen Abend verdorben."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
verderben
Präteritum
verdarb
Partizip II
hat verdorben
§Значения
zepsuć się, zjeść
Etwas wird ungenießbar oder unbrauchbar, meist durch Fäulnis oder chemische Prozesse.
Coś staje się niesmaczne lub nieużyteczne, zazwyczaj wskutek gnicia lub procesów chemicznych.
нейтральное
  1. Die Milch ist in der Hitze verdorben.
    — Mleko się zepsuło w upale.
  2. Das Fleisch verdirbt schnell, wenn man es nicht kühlt.
    — Mięso szybko się psuje, jeśli się go nie chłodzi.
Синонимы
verfaulen
rozpieszczać (kogoś)
Eine Person (oft ein Kind) wird durch zu viel Nachgiebigkeit schlecht erzogen oder verwöhnt.
Osoba (często dziecko) zostaje źle wychowana lub rozpieszczona przez nadmierną pobłażliwość.
нейтральное
  1. Die Eltern haben das Kind völlig verdorben.
    — Rodzice całkowicie zepsuli to dziecko.
  2. Er wurde durch den Luxus verdorben.
    — Luksus go zepsuł.
Антонимы
konservieren·retten
psuć, rujnować
Einen Zustand, eine Stimmung oder eine Situation negativ beeinflussen oder ruinieren.
Negatywnie wpłynąć na stan, nastrój lub sytuację albo je zrujnować.
нейтральное
  1. Der Regen hat uns den Ausflug verdorben.
    — Deszcz zrujnował nam wycieczkę.
  2. Lass dir die Freude nicht verderben!
    — Nie pozwól, by ta radość ci się zepsuła!
zginąć, zostać potępionym
In einem religiösen oder literarischen Kontext: Die Seele oder das Schicksal zerstören.
W kontekście religijnym lub literackim: Niszczyć duszę lub los.
возвышенное
  1. Seine Sünden werden ihn verderben.
    — Jego grzechy go zgubią.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verderbe
du verdirbst
er/sie/es verdirbt
wir verderben
ihr verderbt
sie/Sie verderben
Präteritum претеритум
ich verdarb
du verdarbst
er/sie/es verdarb
wir verdarben
ihr verdarbt
sie/Sie verdarben
Imperativ императив
—
verdirb (du)
—
verderben wir
verderbt (ihr)
verderben Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verderbe
du verderbest
er/sie/es verderbe
wir verderben
ihr verderbet
sie/Sie verderben
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verdürbe
du verdürbest
er/sie/es verdürbe
wir verdürben
ihr verdürbet
sie/Sie verdürben
Partizip партицип
verderbend Präsens
verdorben Perfekt
Infinitiv инфинитив
verderben
zu verderben
§Идиомы
  • jemandem den Genuss verderben
    — Psocić komuś przyjemność
§Связанные слова
verrotten·zerstören
Существительное Частотностьtop-10000CEFR B2
das

Verderben

[fɛɐ̯ˈdɛʁbn̩]
По слогам ver|der|ben
§ Грамматика
Genitiv
des Verderbens
§Значения
zepsuć, zgnić
Der Zustand des Ruins, der Zerstörung oder des Untergangs.
Stan ruin, zniszczenia lub upadku.
нейтральное
  1. Sein Hochmut führte ihn ins Verderben.
    — Jego arogancja doprowadziła go do zguby.
Синонимы
ruinieren·verfaulen
§Идиомы
  • sich an etwas verderben lassen
    — Dać się skusić czemuś / ulec pokusie czegoś
  • jemandem den Schlaf verderben
    — Przeszkodzić komuś w zaśnięciu
§Связанные слова
zerstören

Сообщить об ошибке