Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

verknicken

[fɛɐ̯ˈknɪkn̩]
По слогам ver|knick|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. verknicken A— coś wykrzywić/uszkodzić
„Er hat sich den Knöchel verknickt."
etw. verknicken A— coś pognieść
„Sie hat das Blatt Papier verknickt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verknicken
Präteritum
verknickte
Partizip II
hat verknickt
§Значения
skręcić (kostkę/stopę)
Einen Körperteil, meist den Fuß oder den Knöchel, durch eine unglückliche Bewegung schmerzhaft verdrehen.
Przez nieostrożny ruch bolesnie wykręcić część ciała, najczęściej stopę lub kostkę.
нейтральное
  1. Ich habe mir beim Wandern den Fuß verknickt.
    — Podczas wędrówki wykręciłem sobie stopę.
  2. Sie ist beim Tanzen leicht verknickt.
    — Podczas tańca lekko się wygięła.
Синонимы
wygiąć, skręcić
Etwas (wie ein Papier oder ein Draht) durch Biegen knicken oder verformen.
Coś (np. papier lub drut) wygiąć lub wyformować poprzez zginanie.
нейтральное
  1. Er hat den Draht einfach verknickt.
    — Po prostu wygiął ten drut.
  2. Das Blatt Papier wurde im Wind verknickt.
    — Cardka papieru wygięła się pod wpływem wiatru.
zignorować
In der Umgangssprache: Etwas (eine Situation oder eine Regel) missachten oder ignorieren.
W języku potocznym: Lekceważyć lub ignorować coś (sytuację lub regułę).
разговорное
☞ Często używane metaforycznie na określenie lekceważenia zasad.
  1. Er hat die Regeln einfach verknickt.
    — Po prostu zignorował zasady.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verknicke
du verknickst
er/sie/es verknickt
wir verknicken
ihr verknickt
sie/Sie verknicken
Präteritum претеритум
ich verknickte
du verknicktest
er/sie/es verknickte
wir verknickten
ihr verknicktet
sie/Sie verknickten
Imperativ императив
verknicke (du)
verknicken wir
verknickt (ihr)
verknicken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verknicke
du verknickest
er/sie/es verknicke
wir verknicken
ihr verknicket
sie/Sie verknicken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verknickte
du verknicktest
er/sie/es verknickte
wir verknickten
ihr verknicktet
sie/Sie verknickten
Partizip партицип
verknickend Präsens
verknickt Perfekt
Infinitiv инфинитив
verknicken
zu verknicken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке