verurteilen — WBuch

§Значения

skazać

Ein Gericht spricht ein Urteil gegen jemanden aus.

Sąd wydaje wyrok przeciwko komuś.

нейтральное

☞ Termin prawniczy.

Der Richter verurteilte den Dieb zu zwei Jahren Haft.

— Sędzia skazał złodzieja na dwa lata więzienia.
Er wurde wegen Betrugs verurteilt.

— Został skazany za oszustwo.

Синонимы

potępiać, krytykować

Ein Verhalten oder eine Person moralisch scharf kritisieren oder ablehnen.

Surowo krytykować moralnie lub odrzucać jakieś zachowanie lub osobę.

нейтральное

Wir verurteilen diese Gewalt aufs Schärfste.

— Kategorycznie potępiamy tę przemoc.
Niemand hat sein Verhalten verurteilt.

— Nikt nie potępił jego zachowania.
Die Öffentlichkeit verurteilte ihn scharf für seine rassistischen Bemerkungen.

— Społeczeństwo ostro potępiło go za rasistowskie wypowiedzi.

Антонимы

skazać, skazać na los

Jemanden in ein bestimmtes Schicksal oder eine Lage bringen.

Sprowadzić kogoś na określony los lub w określoną sytuację.

возвышенное

☞ Często używane w stronie biernej lub z „zu”.

Das Urteil verurteilte ihn zur Einsamkeit.

— Wyrok skazał go na samotność.
Sie fühlte sich durch die Entscheidung verurteilt.

— Czuła się skazana przez tę decyzję.

verurteilend	Präsens
verurteilt	Perfekt