opanowanie, powściągliwość
Die Fähigkeit oder Bereitschaft, Gefühle, Impulse oder Handlungen zu kontrollieren oder zu unterdrücken.
Zdolność lub gotowość do kontrolowania lub tłumienia uczuć, impulsów lub działań.
-
Er bewies in der Krise große Zurückhaltung.— W czasie kryzysu wykazał się wielką powściągliwością.
-
Ihre Zurückhaltung half ihr, Fehler zu vermeiden.— Jej powściągliwość pomogła jej uniknąć błędów.
Синонимы
Антонимы