Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

an·flammen

[ˈanˌflamən]
По слогам an|flam|men
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. anflammen A— sprawić, by coś zapłonęło.
„Der Funke kann das trockene Holz anflammen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
anflammen
Präteritum
flammte an
Partizip II
hat angeflammt
§Значения
zapalić, rozpalić
Etwas entzünden oder in Brand setzen.
Coś zapalić lub podpalić.
нейтральное
  1. Der Funke hat das trockene Holz angeflammt.
    — Iskra rozpaliła suche drewno.
  2. Er flammte das Lagerfeuer mit Öl an.
    — Podpalił ognisko olejem.
Синонимы
rozpalić, rozbudzić (emocje)
Ein Gefühl, eine Leidenschaft oder eine Stimmung plötzlich intensivieren.
Nagłe wzmocnienie uczucia, namiętności lub nastroju.
возвышенное
☞ Często w znaczeniu przenośnym używane w odniesieniu do emocji.
  1. Seine Rede flammte die Begeisterung der Menge an.
    — Jego mowa rozbudziła entuzjazm tłumu.
  2. Die Musik hat meine Sehnsucht angeflammt.
    — Muzyka rozpaliła moją tęsknotę.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich flamme an
du flammst an
er/sie/es flammt an
wir flammen an
ihr flammt an
sie/Sie flammen an
Präteritum претеритум
ich flammte an
du flammtest an
er/sie/es flammte an
wir flammten an
ihr flammtet an
sie/Sie flammten an
Imperativ императив
flamme (du) an
flammen wir an
flammt (ihr) an
flammen Sie an
Konjunktiv I конъюнктив I
ich flamme an
du flammest an
er/sie/es flamme an
wir flammen an
ihr flammet an
sie/Sie flammen an
Konjunktiv II конъюнктив II
ich flammte an
du flammetest an
er/sie/es flammte an
wir flammten an
ihr flammetet an
sie/Sie flammten an
Partizip партицип
anflammend Präsens
angeflammt Perfekt
Infinitiv инфинитив
anflammen
anzuflammen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке