Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-5000CEFR A2

stören

[ˈʃtøːʁən]
По слогам stö|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. stören A— przeszkadzać komuś
„Bitte stören Sie mich nicht beim Arbeiten."
etwas stört bei etwas D— coś przeszkadza w czymś.
„Der Lärm stört mich bei der Konzentration."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
stören
Präteritum
störte
Partizip II
hat gestört
§Значения
przeszkadzać, niepokoić
Jemanden bei einer Tätigkeit unterbrechen oder belästigen.
Przerywać komuś wykonywanie jakiejś czynności lub mu przeszkadzać.
нейтральное
  1. Bitte störe mich nicht beim Lernen.
    — Proszę, nie przeszkadzaj mi w nauce.
  2. Der Lärm hat die Nachbarn gestört.
    — Hałas przeszkadzał sąsiadom.
Синонимы
belästigen·unterbrechen·irritieren
zakłócać, przeszkadzać
Etwas oder jemanden in seiner Ordnung oder Funktion beeinträchtigen.
Wpływać negatywnie na porządek lub funkcjonowanie czegoś lub kogoś.
нейтральное
  1. Die Bauarbeiten stören den Verkehrsfluss.
    — Prace budowlane zakłócają ruch drogowy.
  2. Ein falsches Signal hat die Verbindung gestört.
    — Błędny sygnał zakłócił połączenie.
Антонимы
beruhigen·unterstützen
przeszkadzać, niepokoić
Ein Gefühl des Unbehagens oder Unfriedens in sich selbst empfinden.
Odczuwać w sobie uczucie niepokoju lub niepokoju wewnętrznego.
нейтральное
☞ Często w formie zwrotnej: „coś mi przeszkadza”.
  1. Diese Nachricht stört mich sehr.
    — Ta wiadomość bardzo mnie niepokoi.
  2. Es stört ihn, dass sie nicht antwortet.
    — Denerwuje go to, że nie odpowiada.
zakłócać, utrudniać (przebieg procesu)
Einen Prozess oder einen Ablauf negativ beeinflussen.
Negatywnie wpływać na proces lub przebieg wydarzeń.
нейтральное
  1. Der Regen hat den Zeitplan gestört.
    — Deszcz zakłócił harmonogram.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich störe
du störst
er/sie/es stört
wir stören
ihr stört
sie/Sie stören
Präteritum претеритум
ich störte
du störtest
er/sie/es störte
wir störten
ihr störtet
sie/Sie störten
Imperativ императив
—
störe (du)
—
stören wir
stört (ihr)
stören Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich störe
du störest
er/sie/es störe
wir stören
ihr störet
sie/Sie stören
Konjunktiv II конъюнктив II
ich störte
du störtest
er/sie/es störte
wir störten
ihr störtet
sie/Sie störten
Partizip партицип
störend Präsens
gestört Perfekt
Infinitiv инфинитив
stören
zu stören
§Идиомы
§Связанные слова
beeinträchtigen·hindern·nerven

Сообщить об ошибке