Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

zu·knoten

[ˈtsuːˌknotn̩]
По слогам zu|knot|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas (Akkusativ) zuknoten A— coś zawiązać
„Er knotet das Ende des Seils zu."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
zuknoten
Präteritum
knotete zu
Partizip II
hat zugeknotet
§Значения
zawiązać węzeł
Etwas mit einem Knoten festmachen oder verbinden.
Przywiązać lub połączyć coś za pomocą węzła.
нейтральное
  1. Er knotet das Seil am Pfosten zu.
    — Wiąże linę w węzeł przy słupie.
  2. Hast du das Tuch fest zugeknotet?
    — Czy mocno zawiązałeś tę chustę?
Синонимы
zusammenknoten·festbinden
Антонимы
aufknoten·lösen
zawiązać (mocno)
Etwas fest mit einem Knoten verschließen.
Mocno zamknąć coś za pomocą węzła.
нейтральное
  1. Sie knotet den Beutel mit einem festen Knoten zu.
    — Zawiązuje torbę mocnym węzłem.
  2. Der Sack wurde sorgfältig zugeknotet.
    — Worek został starannie zawiązany.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich knote zu
du knotest zu
er/sie/es knotet zu
wir knoten zu
ihr knotet zu
sie/Sie knoten zu
Präteritum претеритум
ich knotete zu
du knotetest zu
er/sie/es knotete zu
wir knoteten zu
ihr knotetet zu
sie/Sie knoteten zu
Imperativ императив
—
knote (du) zu
—
knoten wir zu
knotet (ihr) zu
knoten Sie zu
Konjunktiv I конъюнктив I
ich knote zu
du knotest zu
er/sie/es knote zu
wir knoten zu
ihr knotet zu
sie/Sie knoten zu
Konjunktiv II конъюнктив II
ich knotete zu
du knotetest zu
er/sie/es knotete zu
wir knoteten zu
ihr knotetet zu
sie/Sie knoteten zu
Partizip партицип
zuknotend Präsens
zugeknotet Perfekt
Infinitiv инфинитив
zuknoten
zuzuknoten
§Однокоренные
knoten
zawiązywać (węzeł)
derKnoten
węzeł
verknoten
zawiązać w węzeł
knotig
uzębiony, pełen węzłów
§Связанные слова
binden·verknüpfen·verwirren

Сообщить об ошибке