Прилагательное Частотностьtop-10000CEFR C1

zuzuordnen

[ˈtsuːtsuˌɔrdnən]
По слогам zu|zu|ord|nen
◆ Грамматический конструктор
Управление

Управление необязательно: прилагательное можно употреблять и без дополнения.

etw. (Akk.) jdm. (Dat.) zuzuordnen sein D— coś (w bierniku) należy przypisać komuś (w celowniku).
„Die Kosten sind dem Projekt zuzuordnen."
zuzuordnen N— przyporządkowywalny
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
zuzuordnen
Komparativ
zuzuordnender
Superlativ
am zuzuordnendsten
§Значения
przyporządkowywalny, możliwy do przypisania
In der Lage sein, etwas einer bestimmten Kategorie, Person oder Sache zuzuordnen oder sie zu identifizieren.
Mieć możliwość przyporządkowania czegoś do określonej kategorii, osoby lub rzeczy, albo je zidentyfikowanie.
нейтральное
☞ Używa się go prawie wyłącznie z czasownikiem modalnym „können” lub „lassen”.
  1. Diese Funde sind keiner Epoche zuzuordnen.
    — Tych znalezisk nie można przypisać do żadnej epoki.
  2. Das Verhalten ist direkt dem Stress zuzuordnen.
    — To zachowanie można bezpośrednio przypisać stresowi.
  3. Die Ursache ist nicht eindeutig zuzuordnen.
    — Przyczyny nie da się jednoznacznie określić.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке