receptywny, zdolny do przyjmowania
Die Fähigkeit besitzend, Informationen, Reize oder Daten aufzunehmen oder zu verarbeiten.
Posiadający zdolność do przyjmowania lub przetwarzania informacji, bodźców lub danych.
☞ Często używane w kontekście psychologicznym lub technicznym.
-
Das Gerät ist für diese Frequenzen nicht aufnahmsfähig.— Urządzenie nie jest w stanie odbierać tych częstotliwości.
-
Die Zellen müssen aufnahmsfähig für das neue Medikament sein.— Komórki muszą być zdolne do przyjmowania nowego leku.
Антонимы